Πουλιανίτης: ”Καμαρι, τιμη να φορας την φανεά της εθνικης, σαν να κουβαλάς κάτι πολύ περισσότερο από μία φανέλα”
Η διαδικασία των “παράθυρων” από τότε που ξεκίνησε αποτέλεσε για πολλούς παίκτες την εκπλήρωση του μεγάλου ονείρου, του να γίνουν διεθνείς. Ο Στέλιος Πουλιανίτης ετοιμάζεται στα 29 του χρόνια για το ντεμπούτο του με την Εθνική Ανδρών και τα συναισθήματά του τα εξέφρασε χωρίς τον παραμικρό δισταγμό.
– Η μπλούζα όπου φοράς γράφει μπροστά “Ελλάς”… Τι νιώθεις εσύ όταν βλέπεις αυτή τη λέξη…
“Από τα πιο όμορφα συναισθήματα που μπορεί να έχει ένας αθλητής. Αλήθεια σου λέω δεν μπορώ να το περιγράψω. Αν προσπαθήσω θα σου πω ότι είναι καμάρι. Τιμή. Σαν να κουβαλάς κάτι πολύ περισσότερο από μία φανέλα”.
– Σκέφτηκες ποτέ ότι δε θα έχεις ποτέ την ευκαιρία να τη φορέσεις;
“Είμαι τέτοιος άνθρωπος που δε μου αρέσει να απογοητεύομαι. Η ελπίδα σου δίνει πάντα το κίνητρο να προσπαθείς ακόμα περισσότερο και ακόμα περισσότερο. Όταν το όνειρο δεν πεθαίνει, η ελπίδα είναι πάντα εκεί. Ποτέ δεν είναι αργά. Και είναι αλήθεια πως αυτό το όνειρο δεν μπορεί να σβήσει ποτέ”.
– Πως διαχειρίστηκες την πληροφορία της πρόσκλησης σου στην Εθνική;
“Προσπάθησα να μείνω σε μία ευθεία γραμμή, όπως μου αρέσει να λέω. Ούτε ψηλά ούτε χαμηλά. Βέβαια όταν μαθαίνεις κάτι τέτοιο αυτό που θες είναι να πας πολύ ψηλά, αλλά καταλαβαίνεις ότι είναι ένα κίνητρο για να δουλέψεις ακόμα πιο σκληρά. Όσο για το συναίσθημα… Ήταν απίστευτη η χαρά. Αλλά μπήκα σε mode να το μετριάσω, να ζήσω μεν τη στιγμή, αλλά και να σκεφτώ ότι πρέπει να γίνω ακόμα καλύτερος. Αυτό είναι το πιο σημαντικό για εμένα”.
– Θα μπορούσες να κάνεις το σκίτσο της… κληρονομιάς που νιώθεις ότι κουβαλάς φορώντας αυτή τη φανέλα… Από τι αποτελείται;
“Είναι πολλές γρήγορες σκέψεις μαζί. Είναι η χώρα… Είναι η Ελλάδα… Είναι οι θρύλοι που την έχουν φορέσει και είναι επίσης οι επιτυχίες που έχουν φέρει στη χώρα. Όλα αυτά μαζί κάνουν την ευθύνη την προστασίας την κληρονομιάς ακόμα μεγαλύτερη. Μαζί με τις επιτυχίες δεν αλλάζει μόνο η Εθνική. Αλλάζει ολόκληρη η χώρα. Κι εμείς πρέπει να το κρατήσουμε πολύ ψηλά όλο αυτό”.
– Σου αρέσει η διαδικασία των Παραθύρων;
“Πάρα πολύ. Μα πάρα πολύ όμως. Συνδέει ομάδες, συνδέει συμπαίκτες με τους οποίους είχαμε βρεθεί μαζί σε παλιότερες εθνικές, συνδέει αναμνήσεις. Και ξέρεις, αυτές οι συνδέσεις κρατούν φρέσκο ένα συναίσθημα και μία λαχτάρα να θες να έχεις κοντά σου την Ελλάδα και να θες να παλεύεις για αυτή. Είναι τόσο σημαντικό αυτό. Τα σωματεία είναι σημαντικά, αλλά η Εθνική είναι η Ελλάδα”.
– Εθνική ομάδα είναι… Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό σου…
“Είναι το βάλτο αγόρι μου… Αλλά μπορεί να σου ακουστεί και λίγο κλισέ, αλλά για εμένα δεν είναι: Εθνική ομάδα είναι ο κόσμος όλος. Στο μυαλό μου έρχεται όλος ο κόσμος. Όλη η Ελλάδα”.
