O Χρόνης Βεργάκης γραφει για την μαγκικη, παλικαρισια προκριση στα προημιτελικά του Ευρωμπάσκετ, την νικη επι του Ισραηλ, στην σημασια της προκρισης μετα τους αποικλεισμους Σερβια, Γαλλια τονίζοντας πως τωρα ειναι η πιο χρυση, η πιο μεγάλη ευκαιρια της Ελλάδας για μια διάκριση, για ενα μεταλλιο
Θα πω την αμαρτια μου, δεν ξέρω αν καταοιάνεται ετσι βεβαια οτι πριν την εναρξη του αγωνα της Ελλάδας με το Ισραηλ ελεγα, εκανα το σταυρο και αναφωνοντας την προκριση θεε μου να πάρουμε και δεν με ενδιαφερει η εμφανιση, ας βαλει ο Γιαννης 5 πόντους (επισημονικης φαντασιας), ας βαλουμε ενα τριποντο (πήγε να γινει) ας, ας, ας, το μονο που με θέλω, που ζητω απο εσενα θεε μου ειναι να πάρουμε την προκριση και τιποτα αλλο, αυτό ακριβως ειχα το αγχος, και ειχα ως μοναδικη μου σκέψη
Γιατι; Γιατι θα πω ρωταει εγω ρωταει ο αλλος, μας θέλει και ερωτημα; Η Σερβια απολυτο φαβορι για το Ευρωμπάσκετ, ηττηθηκε με κατω τα χερια για μένα απο την Φιλανδία, η Γαλλία ενταξει οχι φαβορι για μεταλλιο αλλά για μια θεση στην τετραδα και σιγουρα να βρισκεται στα προημιτελικά, ηττα με πολύ κατω τα χερια απο την πολύ υποδυεστερη Γεωργία, η Τουρκία νίκησε στις πολύ λεπτομερειες την ασημη Σουηδία και λιγο ελειψε να πει αντιο στο Ευρωμπάσκετ, ε, θελετε και αλλα παραδειγματα, τετοιες εκπληξεις εγω προσωπικά οσα χρονια παρακαλουθω τετοια βεληνεκους διοργανωση δεν εχω ξαναδω, το τονιζω εγω για να μην παρεξηγηθω
Ε, με βαση αυτά λέω δεν πιστευω να τριτωση το κακο με την εθνική; Γιατι ενταξει εχω επιστοσυνη στους παιχτες, στον προπονητη, ειναι ομαδαρα, εχουν τρομερη ποιοτητα, ομοιγενεια, ολα αυτά και αλλα πολλά εχουν αλλά μπορεί βρε παιδι μου να γινει η στραβη, μπορεί να γινει κατι ενας αγωνας ειναι ή που σε στελνει στο παραδεισο ή στην κολαση, και σιγουρα δεν μετρανε εδω φαβορι, αουτσαιντερ, ή ποσο κιλά μπάλα ξέρεις
Στα νοκ-αουτ και θα λέω ή θα το γραφω συνεχεια το πρωτο και ισως σπουδαίοτερο ρολο παιζει το πάθος, η θεληση και η καρδια αυτες ειναι οι τρεις κινητριοι μοχλοι που δινουν ωθηση πολλες φορές στο χέρι να βαλει μια βολή, ενα τριποντο να κλέψει μια μπάλα. Και μαντεψτε. Αυτα ειχε η εθνική και χθες κοντρα στο Ισραηλ, πάθος, αυταπάρνηση, θέληση και πάνω απο όλα καρδια, και αυτά την οδηγησαν στην νίκη επι του Ισραηλ και στην πολύ σημαντική προκριση εγω θα την χαρακτηριζα κομβικης σημασιας γιατι οπως τονιζουν πολλοι ο πρώτος νοκ-αουτ αγωνας ειναι σαν την πρεμιερα, αν το νικησεις σου φευγει ολο το αγχος
Χθες η Ελλάδα δεν εκανε και την καλύτερη της εμφανιση, γιαυτό εγραψα για πάθος και καρδια στα οποία υπερισχυσαν και οδηγησαν τους Έλληνες διεθνεις στην νικη ωστόσο αυτό που μου εκανε εντυπωση θετική ηταν και το διαφορετικο σκεπτικο, η διαφορετική τακτική που εβαλε ο Βασιλης Σπανουλης στο παρκέ σε σχεση με αλλα παιχνίδια, η Ελλάδα ειχε πολύ χαμηλό ποσοστό στα τριποντα, θα το χαρακτηριζα πολύ κακό αυτό κυριως οφειλεται στην τακτική των Ισραηλινων να κλεισουν τον Ντορσει να μην μπορεί να βρει σουτ καθώς ηξεραν οτι ειναι ενα αοπο τα δυνατα σημεια του παιχνιδιου της Ελλάδας στα προηγουμενα παιχνίδια στην Λεμεσο.
Και αυτό πέτυχαν πολύ καλά οι Ισραηλινοι που ωστόσο ειχαν σκοπο να δωσουν ελευθερια στον Γιαννη να κανει οτι θελει με αποτερο σκοπο να κουραστει, βεβαια πήγαν… κουβα ας μου επιτραπει η εκφρασει καθώς όχι μονο δεν κουραστηκε αλλά ηταν πραγματικά ανηκητος με πολλές συχνες πτησεις πάνω απο το στεφανι του Ισραηλ να ειναι…. ρουτινα. Η γαλανόλευκη μιας και δεν εμπαιναν τα σουτ καθώς το 4/25 ηταν… μαγικο με την αρνητική του χροιά ειχε ενα αλλο δυνατο τομεα που ισως ισοσκέλησαν αυτο το μικρό προβλημα στα σουτ τριων πόντων, τα επιθετικά ριμπάουντ, η Ελλάδα πήρε 18 επιθετικά ριμπάουντ δηλαδή ανανέωσε την επιθεση σε δευτερες ή και τριτες 18 φορές κατι που αφτο εφερνε σκορ χτιζοντας ετσι διαφορές που εφτασε ακομα και το +14 (73-59) και 75-62 με ενα μαγικο καρφωμα του Αλεξάνδρο Σαμοντουροφ
Η Ελλάδα βερισκεται στους οκτω, ευκολα, δυσκολα δεν εχει σημασια, ειναι στις οκτω καλύτερες ομάδες, το μεγαλυτερος αγχος εφυγε, όχι ομως ολο, καθώς το οτι βρισκομαστε στα προημιτελικά δεν σημαινει και τιποτα, και το 2015, και το 2022, κοινός παρανομαστης; Αποκλεισμος. Αυτό ηταν το αποτελέσμα στις προηγουμενες διοργανωσεις εφτανε στην πηγη και δεν μπορουσε να πιει νερο, η Εθνική πρέπει, ειναι ωρα να ξορκισει τους δαιμονες της στην νοκ-αουτ φαση που την φρεναρουν να οπροχωρησει στην ζωνη των μεταλλιων
Και ειναι μια μεγάλη, χρυση ευκαιρια καθώς στο δρομο της εχει την Λιθουανια ομάφα σιγουρα επικυνδηνη, σιγουρα σκληρη αλλα σε καμια περιποτωση φοβητρο και την Τουρκια με τα ίδια να ισχυουν και για την ομάδα του Εργκιν Αταμαν η Εθνική αφενος να μπει στην ζωνη των μεταλλιων και αφετερου να πάρει την προκριση για τον τελικο του Ευρωμπάσκετ, ο δρομος ειναι ανοιχτος, δεν εχει αγκαθια, πέτρες ή λακουβες και οπως ειχα γραψει στο προηγουμενο αρθρο ειναι στρωμενος με ασφαλτο
Μετα τους αποκλεισμους των Ισπανια στην πρώτη φαση και Σερβια και Γαλλία στην φαση των νοκ-αουτ η ευκαιρια της Ελλάδας γινεται ακομα μεγαλύτερη, ακομα πιο ισχυρη, ακόμα πιο ρεαλιστική να βαλει στο στηθος της το μετάλλιο που τις λειπει απο το 2009, απο τις ομάδες που υπάρχουν χωρις να θέλω να υποτιμησω καμια αλλά με βαση ποιοτητα (οσο αυτό παιζει ρολο με βαση οσα εχουμε δει) η Γερμανια ειναι το μονο φοβητρο, η μονη ομάδα που λες: ”Μακριά και αγαπημένοι”
Σιγουρα χρειάζεται βημα – βήμα, πρώτα η Λιθουανια και εκει η Ελλάδα πρέπει να ξορκισει τους δαιμονες της που τοσα χρονια την κρατουν σηδεροδεσμια στην εισοδο στην ζωνη των μεταλλιων και την εν τελει στην κατακτηση του
Κλείνοντας δεν θα σταθω στον Γιαννη, τοσα εχουμε γραψει, τοσα εχουμε πει και πραγματικά οσα και να πεις για αυτον τον υπερπαίχτη ειναι πολύ λιγο, και μονο να δεις τις κινήσεις που κανει στο γηοπεδο στο πως ξεφευγει απο εναν παιχτη, ειναι μοναδικό, ειναι ασυλληπτος μκαι σιγουρα οαση για καποιον που τον βλεπει ειτε απο κοντα ειτε απο την τηλεοραση
Σε αυτο ομως που θέλω να σταθω ακουει στοι ονομα: Αλέξανδρος Σαμοντουροφ, ο μικρός του Παναθηναικου μπήκε μεσα με θράσος, κατεβαζε ριμπάουν απο τα οποία πολλά σημαντικά εκεί που τα ειχε αναγκη η εθνική, σκοραρε (τι καρφωμα ηταν αυτό ρε Σαμο, μετα απο επιθετικο ριμπάουντ σε χαμενο τριποντο για το 75-62), με λιγα λογια ειχε 7 πόντους και 6 ριμπάουντ σε οπερλιπου 16 λεπτά, πραγματικά εκπληκτικος και σιγουρα οπως εοπισημανε η FIBA |και εχει δικιο “Κρατηστε το ονομα του”
