Ο Χρόνης Βεργάκης γραφει για την μεγάλη νικη της Εθνικής επι της Ισπανίας, πως ηρθε αυτη και στκεται τοσο στην καταθεση ψυχης που εκαναν οι διεθνης μας αλλά και στην σημασια αυτης για την συνεχεια
Κοιτα εκεί που θα βαπισουμε και… «πελατες» τους Ισπανους, απο εκεί που η εθνική πήγαινε απο ήττα σε… ήττα και τουμπαλιν, οπου παιζοταν μπάσκετ ακομα και στο… 3 on 3, ξαφνικά εχουμε ήδη δυο συνεχομενες νικες, μια πέρυσι στο Ευρωμπάσκετ κατα την διάρκεια των ομιλων (η οποία ηταν καθοριστική για να μεινουν εκτος φασης των 16 οι φουριας ροχας) και φυσικά μια η χθεσινη που για μένα εχει μια μεγαλυτερη σημασια καθώς κρινεται μια προκριση και ειδικά με τις συνθηκες που εχουν διαμορφωθει
Πέρα απο την πλάκα ωστόσο καθώς καλή ειναι και αυτή, η εθνική για να τα πουμε ωμα τα πράγματα κοντρα στην Ισπανια το ηξερε δηλαδή ηθελε μονο και μονο νικη, αυτό ηταν το αποτελέσμα που επιζητουσε, αναζητουσε, η ηττα; Απλώς θα μας εστελνε να παρακολουθησουμε του χρονου το Παγκοσμιου Κυπελλο απο τους αναπαυτικους καναπές που εχουμε στα σπιτια μας
Η Ελλάδα ηθελε λοιπον μονο το θετικο αποτελέσμα, γιαυτο και το ματς κοντρα στην ομάδα του Τσους Ματεο ειδικα μετα την ηττα απο την Ουκρανια πήρε την μορφη τελικου, την μορφη ενος ματς «ζωης ΄’η θανατου» και η γαλάνόλευκη, η ομάδα του Βασιλη Σπανουλη πήρε σχεδον αριστα σε αυτην την προκληση
Η Ελλάδα νίκησε και μάλιστα δεν σας κρυβω οτι νομιζα οτι ηταν τελικος Ευρωμπάσκετ ή Μουντομπάσκετ (οχι επειδη εκανε ετσι ο αξιος συναδελφος Δημητρης Χατζηγεργιου) αλλά μια το γεματο γηπεδο (ή σχεδον αλλά ειχε ωραια εικονα) μια η εξέλιξη του αγωνα και οι συγκλονιστικές μαχες που εδιναν και οι ΔΥΟ ομάδες και αυτό ειδικα απο την Ισπανια η αρνηση της ηττας. Ε, μου θυμιζε κατι απο τετοιες βραδιές
Δεν ειναι υπερβολή να πω, ε, προκειμένου να γραψω οτι ηταν απο τα καλύτερα παιχνίδια που εχω δει, που εχω γραψει, που εχω ζησει σε επιπεδο προκριματικων, προφανως το καλύτερο σε αυτά αλλα μπορεί και απο την στιγμη που ξανα θεσπιστηκε αυτη η μορφη διαδικασιας για προκριση σε Ευρωμπάσκετ ή Μουντομπάσκετ
Ναι, η Ελλάδα ηταν παρών σε αυτήν την προκληση, δεν σας κρυβω οτι προβληματιζομουν μετα την εμφανιση κοντρα στην Ουκρανια, την πολύ κακή για να μην χρησιμοποιησω πιο βαρυ χαρακτηρισμο, ειχα σοκαριστει τοσο πολύ που ειλικρινα εμπαιναν δευτερες σκέψεις αναφορικά με την αντιδραση της ελληνικής ομάδας, πάντα πιστευω οτι εχουμε ενα πολύ καλό ροστερ και με πολύ ταλέντο αλλά απεναντι ειχαμε την Ισπανια (οχι με ολο το σεβασμο, την Ρουμανια ή την Πορτογαλία)
Και το καλό της ολης ιστοριας; Με διεψευσαν με τον πλέον εμφατικο, με τον πλέον πειστικο, με τον πλέον πανυγηρικο τρόπο.
Ναι ειδα μια ομάδα που εκανε καταθεση ψυχης, αυτή ειναι η φραση κλειδη αν θέλουμε να περιγραψουμε το πως ηρθε η νικη επι των Ισπανων, μια ομάδα που χωρις υπερβολή, χωρις καμια αμφιβολία ειχε ψυχη χιλιών λεοντων, και οταν αυτη η ομάδα εχει αυτα τα χαρακτηριστικά τοτε ειναι δυσκολο για οποιδηποτε ομάδα να πάρει κατι απο το ματς, ασχετα με το ροστερ ή ποιους παιχτες εχουμε διαθεσιμους
Ειδα παιχτες να βγαίνουν μπροστα, ειδα παιχτες πραγματικά να πεφτουν κατω, να διεκδικουν μπάλες, μεγάλη αυτοθυσια απο πολλους και επιτέλους ειδα ενα πλάνο και μια αποφασιστικοτητα που πρέπει να διαθετεις για να παρεις τετοια ματς
Η Εθνική χθες το απογευμα θα μπορουσε να ειχε πάρει μια πολύ πιο ευκολη νικη επι της Ισπανιας, ήταν πραγματικά πολύ καλή, καμια σχεση με όσα ειχαμε συνηθισει μεχρι τωρα, πολύ καλήξ κυκλοφορια, καλές μεταβασεις, πολύ καλές επιστροφες, ελεγχος των ριμπάουντ και γενικα σου εβγαζε την εντυπωση οτι αυτη οι παιχτες, αυτα τα λιονταρια θα πάρουν το παιχνίδι, ακομα και αν αυτό στραβανω, που συνεβει πολλές φορές
Εκεί μετρηση η ψυχη και το μέλλο αυτη της ομάδας, δηλαδή το τριτο δεκάλεπτο ηταν μια περιοδος που πρέπει να γινει οδηγος για την συνεχεια, το 45-42 εγινε αμεσως 72-60 με την εθνική να παίζει εκπληκτικο μπάσκετ, αυτό που θελει να βλέπει ο φιλαθλος αλλά κυριως να να δειχνουν οτι παλευουν καθε παιχνίδι
Αυτό ειναι το ενα κλειδι, η καταθεση ψυχης απο ολους τους παιχτες της Εθνικής, το αλλο ειναι οι Ντορσει και Μητοτλου και οι δυο εκαναν τρομερο παιχνίδι, και οι δυο εβαλαν 29 πόντους με τον Ντινο να πατυχαινει το εντυπωσιακο 7/10 τριποντα και γενικά οποτε η Ελλάδα κολλουσε αυτή οι δυο παιχτες εγιναν πολυτιμες λυσεις και πολλές ανασες, πραγματικά ενας απο τους κυριους λόγους που η εθνική χθες χαμογελασε
Η Ελλάδα πήρε την νικη που χρειαζόταν, ωστόσο όχι μονο δεν προκριθηκαμε (οπως λανθασμενα εχω διαβασα στα μεσα κοινωνικης δυκτιωσης) αλλά υπάρχει ακομα πολύ δρομος και οι ελπιδες δεν ειναι με το μέρος μας καθώς δεν ειναι και στο χερι μας, αλλά αυτή η εθνική και με τις συνθηκες που μπορεί να εχουν διαμορφωθει για τις αλλες ομάδες (π,χ απουσια ΝΒΑερ απο Γεωργια, Ουκρανια και Ισπανια) στα επομενα παραθυρα αλλά και με την αναλογη αποδοση ναι μπορώ να πω ενα φως στο τουνελ αρχιζει να ξεπροβάλει
Υγ. Δεν γινοταν να μην κλεισω το αρθρο αυτό και να μην υποκλιθω σε εναν τεραστιο παιχτη, σε ενα σπουδαιο χαρακτηρα που ακουει στο ονομα ΝΙΚ ΚΑΛΑΘΗΣ, στα 37 του χρονια ενω εχει αποφασισει να αποσυρθει απο την εθνική, ενω θα μπορουσε να ειναι στην προετοιμασια του ΠΑΟΚ ή καπου αλλου. Παρόλο αυτά δινει το παρών, ειναι απο τους κορυφαίους και μας βαζει τα γιαλιά τι θα πει η ενοια «πιστος στρατιωτης» και «πραγματική αγαπη για τα γαλανολευκα». Μονο υποκλιση. Τιποτα αλλο.
