Ο Χρόνης Βεργάκης ήταν στο Καλλιμάρμαρο το βράδυ του Σαββάτου και γράφει για μια βραδιά όχι πράσινου αλλά ελληνικού μεγαλείου που είχε περηφάνια, συγκίνηση, δάκρυα, τιμωντας τον τεράστιο Παυλο Γιαννακόπουλο όπως ακριβός του άξιζε
Η αληθεια ειναι οτι υπάρχουν γεγονότα, προλιτιστικά δρωμενα, καλλιτεχνικές ή αθλητικες εκδηλωσεις που μπορεί να χυσεις τονους μελάνη, υπάρχουν ομως και τα αντίστοιχα γεγονότα που ειναι μετρημενα στα δαχτυλα και συμβαινουν μια φορά την 20ετια η και παραπάνω που απλά δεν εχεις κατι να γραψεις πολύ απλά γιατι η σιωπή για όλο το μεγάλειο και ο θαυμασμος ειναι χρυσος
Αυτό ακριβως ηταν και η βραδιά που εζησα, ζησαμε μαζι με ακομα 42.000 θεατες στο Καλλιμαρμαρο προς τιμη του πιο εμβληματικου παραγοντας στην ιστορια του ελληνικου αθλητισμου, του παραγοντας με το ηθος και την ταπεινοτητα του αλλαξε πολλά στην σκεψη και στην αντιληψη που εχουμε πλέον απαντες για αυτήν την πορτοκαλή θέα
”Τι βραδιά ήταν αυτή;” Δεν ξέρεται ποσες φορές αναφαονησα αυτην την φραση και πιστευψε με δεν ηταν ουτε μια φορά, ουτε δυο, ουτε τρεις αλλά εκαντοδες φορές , και πως να μην ειναι ετσι οταν συναισθηματα οπως το Δέος, η συγκινηση, η ανατριχίλα, τα δακρυα, η χαρα εγιναν ενα μεσα σε ένα βραδυ. Για τον Παυλο!
Αυτά ακριβως τα συναισθηματα οποιος και να βρισκοταν μεσα στο σταδιο εζησε, πραγματικά δεν ξέρω ποση εχουν αντιληφθει τι ζησαμε χθες βραδυ στο Καλλιμάρμαρο, οτι αυτό δεν ειναι μονο ελληνικό ή Παναθηναικό αλλά κάτι που ξεπερνά τα ελληνικά συνορα και ταξιδευει σε όλη την Ευρωπη και σε όλο τον Κοσμο
Δεν ειναι τυχαιο που παιχτες οπως ο Μαικ Τζέιμς ή ο Αζαια Τομας εδειξαν το θαυμασμο τοπυς για όλη αυτη την γιορτη που ειχε στηθει αψογα οργανωμενη στο πιο εμβληματικο Σταδιο της χωρας για τον πιο εμβληματικο παραγοντας της χωρας
Εξ’ αρχης πίστευα οτι η επιλογη του Καλλιμαρμαρου ήταν αυτή που αρμοζε για να τιμηθει με το καλυτερο τρόπο η μνημη τολυ Παυλου Γιαννακόπουλου και ανυπομονουσα για αυτή την ιστορικη βραδιά που πλέον οσοι βρεθηκαν εκει θα εχουν να λένε στις επομενες γενιές ”Ημουν και εγω εκει”
Έβλεπες κοσμο, νέο, μεγαλύτερο, οικογένειες με πολύ μικρά παιδιά ολοι μαζι μια οικογένεια αυτό δηλαδή που πρέσβευε ο Παύλος οποίος εκεί πάνω που βρίσκεται θα το ειδε και ”ένιωσε” περηφάνια
Το να παίζεις μπάσκετ σε αυτό το ιστορικο Σταδιο και ποσο μαλλον μετα απο 42 ολοκληρα ηταν κατι το μοναδικό οπως και ολη η οργανωση με την συναυλια του μοναδικου Θαναση Βασιλόπουλου αλλα και της παιδική χωροδιας
Φυσικά μερος της γιορτης ηταν και οι τεσσερις ομάδες που τιμησαν με την παρουσοια τους το 6ο τουρνουά Παυλος Γιαννακόπουλος και ειναι οι Μακάμπι, η Εφες και η Παρτιζάν, και μονο να δειτε τις αντιδρασεις των παιχτων αλλά και των ιθυνοντων των ομάδων και αυτά που ανεβασαν στα μεσα κοινωνικης δικτυωσης τοτε θα καταλέβεται ακομα περισσότερο το βραδιά ηταν αυτή που ζησαμε χθες
Φυσικά αγωνιστικά δεν θα αναφερω κατι και οσα είδαμε στην φιλικη αναμέτρηση του Παναθηναϊκού με την Παρτιζάν καθώς μας αρέσει δεν μας αρεσει οταν μπροστα υπάρχει αυτη η γιορτη τοτε το μπάσκετ για την ανάλυση περνάει σε δεύτερη μοίρα
Αυτη ηταν μια βραδιά που οσο καιρος και αν περασει πραγματικά δεν νομιζω να φυγει απο το μαυλό, μια μοναδική, μία ανεπαναληπτη, μια βραδιά που ξεπερνάει τα στενα ορια του μπάσκετ και γινεται πολιιστικη, κοινωνικη
Εξάλλου κατι τέτοιο άξιζε ο Παύλος
