Εναν καθρευτη και να κοιταχτουμε ολοι μας
Ο Χρόνης Βεργάκης γραφει για τις δυο τρισαθλιες, ντροπιαστικες εμφανισεις της Εθνικής ομάδας, για συγκεκριμένους ανθρωπους που εχουν τεραστια ευθυνη, για το τερμα που εχουν φερει ολοι τους το ελληνικο μπάσκετ και τονιζει πως ηρθε ολοι πλέον να κοιταχτουμε στο καθρευτη
Απο που να ξεκινήσω και που να τελειωσω, απο ενα πρωταθλημα που ηταν μεσα στην σαπιλα και στην δισωδια απο διαιτητες που δεν πρέπει να σφυριζουν ουτρε σε τοπικο μεχρι τωρα και την Εθνική ομάδα, τελικά ο πάτος του βαρελιου εχει αδεισει ή εχει ακομα πιο κατω
Δυστυχως η λαιλαπα Λιολιου που εχει χτυπησει το ελληνικο μπάσκετ και το εχει φερει στο πιο μελανο του σημειο, στην πιο μαυρη καμπη της ιστοριας πήρε σβαρνα και το μοναδικο κυτταρο του που ειχε μεινει ζωντανο την εθνική ομάδα, μια εθνική ομάδα που καμαρωναμε να την λέπουμε ακομα και στις ηττες χειροκροτουσαμε αλλά που σε εκανε να αισθανεις περηφανος ως Ελληνας
Ειλικρινά αυτο που βλέπουμε, ή μάλλον αυτό που ειδαμε κοντρα σε Ρουμανια και Πορτογαλία ήταν η επιτομη της μαυρης κυλιδας, μια εθνική ομαδα που εχει χασει τελιως την ταυτοτητα της, μια εθνική ομάδα που ακομα και με απουσιες (για αυτο πιο κατω θα το αναλυσω) σου εβγαζε την εικονα οτι αυτες της ομάδες τυις εχει ευκολα καθώς δεν μιλάμε για… μεγαθυρια αλλά όχι ετσι, οχι αυτη η εθνική λες και βλέπει την Εθνική… Λουθξεμβρουργο με ολο τον σεβασμό στην ομάδα της χωρας
Αλλά να ειμαστε σοβαροι, για να νικησεις Ρουμανια και Πορτογαλια δεν θες παιχταραδες, δεν θέλεις τον Ποποβιτς στο Πάγκο ή τον Ζοτς απλά κανεις τα αυτονοητα, τα απλά, τα λιγα, ολα λάθος, μια εθνική που ηταν σαν χαμένοι, που ηταν λες και ηταν για… διακοπες
Προφανως δεν φταινε οι παιχτες που οσοι ηρθανε, και φορεσαν την φανέλα μεσα στον καυσωνα και αψηφωντας τις διακοπες και της… διακοπτωντας αξιζουν πολλά μπραβο γιατι τοσο μπορουσαν, τοσο επαιξαν, το εχω πει και για αυτην την κατασταση τυπάρχουν δυο ανθρωποι που εχουν ξεκαθαρα τρην ευθυνη, την απολυτη ευθυνη, ο Βασιλης Σπανουλης ως ομοσπονδιακος προπονητης και ο Βαγγέλης Λιολιος
Ο τελευταίος επειδη εχει διαλυσει οτι υπαρχει στο ελληνικο μπάσκετ, οτι εχει βρεθει στο πέρασμα του, ευθυνη του ειναι η ελληνοποιηση Ελληνων που αυτη την στιγμη βρισκονται διακοπες στην… Ιαπωνια, η μη παραγωγη ελληνων παιχτων και οτι σαθρο εχει δημιουργησει ολα αυτα τα χρονια
Και φυσικά στον Βασιλη Σπανουλη οποίος τον ακουσα στις δηλωσεις του και στο ξέσπαμα του και απλως… γελαω. Δεν εχω δει να αναλαμβανει καποια ευθυνη, την κυρια ευθυνη την εχει εκεινος, αυτός πρέπει να επνευσει, να σφυραλατησει τον χαρακτηρα των παιχτων για νικη, και φυσικά να κανει τις σωστες κλησεις.
Για ποιο λογο δεν κληθηκε ο Τομας Ουοκαπ στην Εθνική αφου μοναδικη του υποχρεωση για την αποκτηση ελληνικου διαβατηριου ειναι να αγωνιζεται στην Εθνική απο την στιγμη που δεν εχει καποιο τραυματισμο;
Για ποιο λογο ο Ντορσει δεν κλήθηκε στην εθνική ομάδα και κλήθηκε ο Μητρου-Λονγκ
Για ποιο λογο δεν κλήθηκε ο Κωστας Αντεντοκουνμπο ή ακομα και ο Γιαννης οταν αλλοι ΝΒΑερ επιπεδου του δικου μας σουπερ σταρ ενισχυουν τις εθνικες τους ομάδες;
Μερικοι μπορεί να ειναι τραυματιες το καταλαβαινω και οι αποροιες δεν πάνε σε αυτους αλλά για τους προαναφερομενους δεν υπήρχε αυτή η συνθηκη στα αιτια της μη κλήσης τους
Μια απάντηση πολυ απλή δεν μπορεί να βγει απο το στομα του ομοσπονδιακου τεχνικου
Λοιπον, η εθνική βρισκεται στο τερμα της ή εκεί οδευει, ειναι κοντα (ναι καλλα διαβαζεται) στον αποκλεισμο απο το παγκοσμιο Κυπελλο και νομιζω ηρθε η ωρα ολοι οσοι ειναι στην εθνική, διοικηση και προπονητες να πάρουν ενα καθρευτη και να κοιταχτουν πολύ καλά, για αρχη πρέπει να κάνουν αυτό, την αυτοκριτική τους (εγω δεν την εχω δει) και μετα να αντειληφθουν οτι δεν εκπρωσοπουν εναν συλλογο αλλά ολοκληρο ΕΘΝΟΣ που ειναι το πιο σημαντικο, ή πιο υψιστη τιμη για εναν ανθρωπο
Η Εθνική εχει κανει το 3-3 στην πρωτη φαση, εχει τελειωσει ως τριτη (ενταξει δεν εγινε κατι με την προκριση καθώς αν ειναι δυνατον να εμπαινε και αυτος σε αμφιβολια) ωστοσο αυτό το 3-3 θα το κουβαλά και στην επομενη φαση και εκεί με Ουκρανια, Ισπανια και Γεωργια με την εθνική να θελει να κανει οσες λιγοτερες ηττες γινεται αν και δυσκολο