Σαν να μη πέρασε μια μέρα
Ο Χρόνης Βεργάκης γραφει για την επιστροφη του Ζελικο Ομπράντοβιτς στο πάγκο του Παναθηναικου, την επιστροφη του βασιλιά στο σπιτι του και την πιστη του οτι οι πράσινοι μπορουν εκ νέου υπο τις οδηγιες του να χτισουν ή μάλλον να συνεχισουν την ίδια πετυχημένη συνταγη
Ειλικρινά δεν σας κρυβω αποφασιζοντας να γραψω μερικές αραδες για την επιστροφη του τεραστιου Ζοτς στον Παναθηναικο, δεν ηταν και δεν ειναι και το πιο ευκολο πράγμα του κοσμου, ειλικρινά θέλω να σας γραψω πως περιμένα αυτη την στιγμη πολλές φορές, ή μάλλον την ειχαν φαντασιωση στο μαυλο μου, απο την ημέρα που αποχωρησε, εκεινο τον Ιουνιο του 2012
Ολοκληρωνοντας τοτε μια μυθικη, μια τεραστια καριερα με 13 συνεχη συναπτα ετη φερνοντας τις μεγαλύτερους θριαμβους στην πράσινη ιστορια με αποκορυφωμα τις τεσσερις ευρωλιγκες, ενθυμουμενος εκείνες τις στιγμές της αποχωρησης του δηλαδή εκτος απο την λυπη μου υπήρχε στο πισω μερος του μυαλου μου η ελπιδα, η ουτοπια, η προσδοκια οτι καποια ημερα, καποια χρονια θα επεστρεφε στην ομάδα που μεγαλουργησε ο ίδιος
Και ναι λοιπον ο Ζοτς ή διαφορετικά ο Ζελικο Ομπράντοβιτς επέστρεψε στο σπιτι του, Ζοτς καλωσορισες πάλι στην οικογενεια σου
Με συγχωρητε αλλά αντικειμενωνικος για μια τετοια μορφη, για μια μορφη που ειναι η φυσιογνωμια, η ταυτοτοτητα, το DNA του Παναθηναικου και οτι εχει να κανει με την ομάδα δεν μπορω να ειμαι, η χαρα μου ειναι ετσι και αλλιως τεραστια ακουγωντας αρχικά τις φημες που υπήρχαν αλλά και που εν τελει επιβαιωθηκαν με την ανακοινωση το μεσημερι της Κυριακής
Για να γραψω αυτο που πιστευω, για να ειμαι ειλικρινης μαζι σας οπως κανω σε όλα τα κειμένα μου, ή τα video ή τα podcast με το τελος της συνεργασιας με τον πετυχημένο (τα εγραψα εξάλλου στο προηγουμενο αρθρο) Εργκιν Αταμαν, ο Ζελικο Ομπράντοβιτς ηταν αυτός που ηθελα, πιστευα, που θεωρουσα οτι ηταν ο καταλληλος για να συνεχισει τον κυκλο επιτυχιων του Παναθηναικου και να φτασει σε ακόμα μεγαλύτερα σκαλοπατια
Μονο ο Ζοτς, κανενας προπονητης και υπάρχουν πολλοι καλοι προπονητες και προπονητες που ξεπηδησαν τα τελευταια χρονια, κανένα δεν θεωρουσα ή δεν θεωρω τον πιο κατάλληλο να αναλάβει τα ηνία του Παναθηναικου ειδικά στην τωρινη του φαση
Απο τις στιγμη που ηταν και ελευθερος αλλά απο την στιγμή που τον ηθελαν οι πάντες δεν μπορουσα να βρω εναν λόγο για να μην ξανα γινει αυτός ο γαμος
Πως το λέει το γνωστο ασμα… «Σ’ενιωσα μεσα μου παντου, σαν να μη περασε μια μέρα, απο το ναι του χωρισμου, σαν να μην πέρασε μια μέρα» και οντως αυτοι του Κωστα Λειβαδά βρισκουν πλήρη εφαρμογη, κουμπουνουν πως να το πω ακριβως στην περιπτωση του μεγάλου Ζελικου Ομπράντοβιτς, οντως ρε Ζοτς σαν να μην περασε μια μέρα
Πολλοι μπορουν να αναρωτηθουν και να διερωτηθουν (επειδη το ακουσα και αυτό): «Μα, καλά τον Ομπράντοβιτς, δεν ειναι παρωχημενος προπονητης:», ναι οντως καλά το ακουσατε δυστηχως το ακουσα και αυτό και ακομα πιο δυστηχως απο συναδελφους, και προφανως αυτα τα σχολια γινονται λογω της ηλικιάς του, εδω θα τονισω κατι προφανως η ηλικια δεν παιζει κανένα απολυτως ρολο και ο Ζοτς ειναι ενα προπονητης που δεν εχει χασει καμια απο την στοφα που εχει, απο την λάμψη του και απο το ποσο καλά ξέρει να διαχειριζεται το υλικο μιας ομάδας
Γιαυτό εξάλλου πρωσοπικά ο γραφων ημουν υπερμαχος της αφιξης του μεγάλο Ζοτς στην ομάδα καθώς θα δωσει πειθαρχεια στοιχεια που το τελευταιο καιρο τα αναζητουσαμε σαν τον ψηλο μεσα στα αχειρα και ενα διαφορετικο στιλ μπάσκετ που τον εχει φερει στην κορυφη της Ευρωπης
Δεν ξέρω αν θα πετυχει εκ νέου, την μαγια την εχει, την συνταγη επισης, το υλικο ακόμα περισσότερο (ενα ακομα πιο αυξημενο μπάτζετ σε σχεση με περυσι) μπορεί ναι, μπορεί και οχι αλλά στον απολυτο βαθμό πιστευω οτι ο Ζοτς ειναι πιο ικανός, ο πιο κατάλληλος να αναλάβει τον Παναθηναικό σε αυτην την στιγμη, σε αυτή συγκυρια
Το ξανα γραφω ειναι ιστορική στιγμη της επιστροφης του βασιλιά μετά απο 14 χρονια στο σπιτι του, η στιγμη που περιμεναν ολοι οι φιλοι του Παναθηναικου απο εκείνη την ημερα που επεσαν τοτε οι τιτλοι τελους στην πρώτη μεγάλη θητεια του στον Παναθηναικου, ολοι ωστόσο ηξεραν πως κάποια ημερα θα επέστρεφε
Δεν ειναι συχνο φαινομενο οι επιστροφες και μάλιστα με τετοιο κροτο να πετυχαινουν πάντα, δεν ξέρουμε τι θα συμβει σε αυτην την περιπτωση αλλά οπως το εγραψα η επιστροφη του Ζοτς συματοδοτει την επιστροφη στο σεβασμό, την επιστροφη στην κουλτουρα που ειχε εκλειψη απο τον Παναθηναικο, την επιστροφη στην νοοτροπία – νικητη που ειχε ο Παναθηναικός επι Ζοτς
Θα μου πεις καποιος μα καλά αλλες εποχες, συμφωνουμε δεν ειμαστε 2012 ουτε καν 2009 αλλά και πάλι ο Ζοτς οπως εχει αποδειξει να τελευταια χρονια δεν τα κοιταζει αυτα
Θα κλεισω με ενα τελευταίο, Ζοτς καλωσορισες στην οικογενεια σου