Πάθος, μαχητική ψυχη και μια ηρωική προσπάθεια
O Χρονης Βεργάκης καταπιάνεται με τα απωνερα του Game 4, την νικη του Παναθηναικου και στεκεται στην πραγματική ηρωική προσπάθεια των παιχτων του Εργκιν Αταμαν σε συγκριση με ολες τις συνθηκες που εχουν διαμορφωθει
Για να λέμε την αλήθεια σε αυτην την σειρά εχουν γινει πολλά, και δεν μιλώ αγωνιστικά μονο αν και εδω επισης εχουν γινει πράγματα που με εχουν εντυπωσιασει αλλά μιλώ και εξωαγωνιστικά ωστόσο πριν καν τους τελικους ημουν απο τους πολλους, δεν θα κρυψω αυτό που πιστευα οτι ο Ολυμπιακός θα πάρει ανετα την σειρά σε «σκουπα» δηλαδή ενα ξεκουραστο κιολας 3-0
Θελετε λογω του ευρωπαικου του Ολυμπιακου, θέλεται λογω της κακής αγωνιστικής καταστασης των πρτασινων, θέλεται λόγω των πολλών προβληματων που ειχαν και εξακολουθουν να εχουν οι πράσινοι; Θέλεται λογω της καλύτερης εικονας που παρουσιάζε ο Ολυμπιακός; Πολλοι λογοι και επιχειρηματα μπορουν να μπουν σε αυτην την προταση και να δικαιολογησουν την παραπάνω προβλεψη μου για το τελικο σκορ της σειράς
Επισης η αλήθεια ειναι πως ο Παναθηναικός εχει αδικηθει πολύ, μα πάρα πολύ σε αυτην την σειρά σε σημειο που να λέω «ωπα, καπου λιγο τα προσχηματα, μας βλέπουν» , το πως και το γιατι λιγο πιο κατω θα το αναλυσω στο τέλος αυτού του αρθρου
Εκει ωστόσο που θέλω να σταθω και το εβαλα και στον τιτλο καθώς δεν θα μπορουσα να εχω κατι διαφορετικο ειναι η πραγματική ηρωική προσπάθεια των παιχτων του Παναθηναικου, εχουν ακουσει πολλά σε όλη την σεζον και ΔΙΚΑΙΩΣ στον απολυτο βαθμό, απο την νοοτροπία τους μεχρι τα λάθη που εχουν κανει εντος των τεσσερων γραμμων και ειναι υπευθυνη φυσικά για την αποτυχια, την παταγωδη αποτυχια οχι να περασουν στο Final Four αλλά στο να κατακτησουν την Ευρωλιγκα
Αλλά πραγματικά η προσπάθεια τους στους τελικους, επαναλαμβάνω δεν ξέρω ποιο θα ειναι το σκορ του Σαββατου αν και ο Ολυμπιακος ειναι το φαβορι για πολλους λογους, ενα μικρο τιζερακι το εβαλα πιο πάνω, ειναι κατι παραπάνω συγκινητική πρωσοπικά θα την χαρακτηριζα ηρωική.
Η ψυχολογία τους ειναι στα ταρταρα μετα την απώλεια της Ευρωλιγκας, η εμφανιση με τον ΠΑΟΚ και στους δυο ημιτελικους ειναι το λιγοτερο αποκαρδιωτικη, τα ψυχικά αποθεματα λογικο να αδειαζουν, τα προβληματα τραυματισμων να ειναι μια μονιμη ρουτινα στην λειτουργεια της ομάδας και να πάιζει σε καθε τελικο χωρις μερικους απο τους βασικους παιχτες της
Στα δυο πρώτα παιχνίδια χωρις Σλουκα και Ροκαγκοβόπουλο, στο τριτο και τεταρτο χωρις Οσμαν, στο τεταρτο χωρις (εκτος απο τον Οσμαν), Σλουκα και Ρογκαβόπουλο δηλαδή στο τεταρτο τελικο επαιζε με… 11αδα ενω κατα την διάρκεια ειδε τον Καλαιτζάκη και τον Λεσόρ να μην μπορουν να αγωνιστουν ενω και τον Ναν να αποβάλλεται (με το ετσι θελω) με πέντε φαουλ απο το… 34’
Και ομως βγηκε η μαχητική ψυχη, βγηκε το πάθος, η αυταπάρνηση, ο εγωισμος και οι πράσινοι με μια τεραστια προσπάθεια επικράτησαν σε ενα συγκλονιστικο κατα αλλά παιχνίδι με 93-86 του Ολυμπιακου και εστειλαν τον ματς – τιτλου σε πέμπτο παιχνίδι στο ΣΕΦ
Αν αυτό δεν ειναι η ηρωισμος, τοτε πειτε ποιο ειναι και τι ειναι, πως μπορείτε να δωσετε μια διαφρετική ερμηνεια σε αυτό, διχως αμφιβολία ειναι μια ηρωική προσπάθεια και αυτό εγω κρατω απο τον Παναθηναικό σε αυτά τα τεσσερα παιχνίδια, την μεγάλη, ηρωική προσπάθεια του
Γιατι θελεται και κατι αλλο; Ειναι καλύτερος ο Παναθηναικός σε ολη την σειρά των τελικών απο τον αντιπαλο του, οχι μονο ειναι ανταγωνιστικος, οχι μονο ειναι μια ομάδα που στεκεται αξιοπρεπως αλλά ειναι μια ομάδα που εχει «φυλακισει» τον Ολυμπιακό
Για το αγωνιστικο τι να πουμε αυτην την φορά οι πράσινοι ειχαν τον ελεγχο στα ριμπάουντ 41 εναντι 38 του Ολυμπιακου και φυσικά εναν Σορτς και Τολιοπουλο που εβαλαν τους 17 απο τους 24 πόντους στις δυο παρατασεις
Αυτά τα στοιχεια οι πράσινοι δεν ειχαν στους προηγουμενους τελικους που εκεί βεβαια επαιξαν ρολο αλλά πράγματα
Και τωρα για να κλεισουμε το αρθρο θα πάμε εκεί που αναφερθηκα λιγο πιο πάνω και φυσικά ειναι διαιτησια, ανεκαθεν σε όλα τα χρονια η διαιτησια ηταν το μεγάλο αγκάθι του ελληνικου μπάσκετ, ανεκαθεν ηταν στα χειροτερα δυνατα επιπεδα, στα ταρταρα θα ελεγα, αλλα στην φραση «δεν εχει πιο κάτω απο το πάτο» τελικά δεν ισχυει γιατι υπάρχει και πιο χαμηλά, και πιο κατω
Εχει ποιάσει πάτο και ακομα πιο κατω θα ελεγε κανεις, αυτό που βλέπω στους τελικους πραγματικά δεν το εχω ξανασυναντησει, τοσο τραγικοι διαιτησια, μια διαιτησια που αντι να ελέγχει το ματς και να συριζει συμφωνα με τους διεθνεις κανονισμους της παγκοσμιας ομοσπονδιας που σφυριζουν ή δεν σφυριζουν δικά του πραγματα
Δεν θα πω πολλά για να μην κουρασω (τα υπολοιπα στο podcast της Κυριακής που εκεί θα υπάρχει ενα ξεχωριστο part χωρια απο την αναλυση των τριων τελικών) αλλά μια αποροια σε τελικους με δυνατες μονομαχιες, με μαχες σωμα με σωμα που ειναι αναποφευκτο πως γινεται οι βολές να ειναι 61-18 στους δυο τελικους στο ΣΕΦ και πριν το τεταρτο παιχνίδι 75-27 (ακομα και με το τεταρτο παιχνίδι η διαφορά παραμένει χαοτική) πως γινεται, και δεν ειναι ο τροπος που αγωνιζονται οι δυο ομάδες καθως δεν δικαιλογειται η τοση μεγαλη διαφορά στις βολές
Αυτά τα υπολοιπα και πιο αναλυτικά την Κυριακή στο podcast, πέμπτο παιχνίδι, φαβορι ο Ολυμπιακος για τους λογους που ειπαμε ωστόσο με την αγωνιστική εικονα που παρουσιάζει τωρα ο Παναθηναικός μπορει να πάρει αυτο που δικαιουται απο την σειρά, δηλαδή το πρωταθλημα