O Χρόνης Βεργάκης γραφει για το πρωτο ουσιαστικο φιλικο παιχνίδι του Παναθηναικου κοντρα στην Παρτιζάν, τα θξετικά δειγματα που αποκομισε απο το φιλικο με την σερβική ομάδα, τι συγκινητικές στιγμές που εζησαν ολοι οι ομογενεις φιλαθλοι του Παναθηναικου και την σημασια του να διοργανωθει το 7ο τουρνουά ”Παυλος Γιαννακόπουλος” στην Αυστραλία
Τωρα ειναι η στιγμη, η ωρα που απαντες, εμεις που γραφουμε και αναλυουμε κυριως αλλά και οι φιλαθλοι που μετα την περιοδο της Εθνικής ομάδας (που η αλήθεια ειναι οτι ηθελα λιγο ακομα) επιστρεφουμε στις εργοσιαστικές ρυθμισεις, σε αυτην περίοδο που επθιστερεφουμε στην δραση για τους συλλογους και αφηνουμε μεχρι την επομενη φορά την εθνική ομάδα η οποία μη ξεχναμε ζησαμε μεγάλες στιγμές το φετινο καλοκαιρι με την κατακτηση του χάλκινου μεταλλιου
Ωστοσο τα αφηνουμε πλέον όλα πίσω, στο πανθεον της ιστοριας και πλέον εχουμε το πρώτο ουσιαστικο φιλικο του Παναθηναικου στην Αυστραλία, και λέω ουσιαστικο καθώς ει ναι το πρωτο παιχνίδι που οι πράσινοι το παίζουν ως πλήρης ή σχεδον πλήρης γιατι και πάλι ειχαν πολλές και σημασντικές απουσιες ενω μερικοι παιχτες δεν ειχαν μεγαλο χρονο συμμετοχης λογω της παρουσιασς τους με την εθνική ομάδα μολις τρεις ημερες πριν
Πριν ξεκινησω να αναλυω τι μου αρεσε και τι δεν μου αρεσε απο αυτό το πρώτο σοβαρο τεστ των εφτα φορές πρωταθλητων Ευρωπης, δεν μπορών να μην συγκινηθω, να μην ανατριχιάσω βλέπονγτας τις εικονες που ερχονται απο την αλλη ακρη της γης, 15.000 χιλιομετρα μακριά εκεί που υπάρχει μια μικρή… Ελλάδα και δεν ειναι υπερβολή, τι χαρα, τα δακρυα και την περηφανια που ενιωσαν ολα αυτα τα παιδιά, οι μεγαλοι που πήγαν να δουν μερικοι ισως για πρώτη φορά την αγαπημενοι τους ομάδα απο τοσο κοντα, για αυτην την ομάδα που δεν εχαναν π[αιχνίδι, που την εβλεπαν μεσα απο ενα γιαλί και τωρα την εχουν την ευκαιρια να φωτογραφιθουν, να πάρουν αυτογραφα, να συνομιλήσουν με τα αγαπημενα τους ινδάλαματα και ο Παναθηναικός εχει πολλους τετοιους παιχτες
Για αυτο το υποστηριζα απο την αρχη και το βλέπω και στην πράξη, ιδέα να γινει ενα τουρνουά προς τιμην του μεγαλυτερου παραγοντα που γεννησε αυτος ο τοπος και βαζω μαζι όλα τα αθλήματα μεσα, του αειμνηστου Παυλου Γιαννακόπουλου ήταν εξαιρετική και ρεξικέλευτη ταυτοχρονη, μια ιδέα και μια συνθηκη που το brand του Παναθηναικου το πάει σε αλλο… επιπεδο ανα τον πλανητη, πέρυσι στο καλλιμάρμαρο, φετος στην Αυστραλια και του χρονου στην Κινα σε ενα μεγαλο ποσοστό
Αυτο δεν ειναι μονο για το ίδιο το brand του Παναθηναικου αλλά φερνει και πιο κοντα την ομογενεια με την ομάδα, λιγο πιο κοντα στην Ελλάδα αν και την εχουν καθημερινα στην ζωη τους και την καρδιά τους (περισσότερο απο εμας που ζουμε στην Ελλάδα) ωστόσο ειναι διαφιρετικο να βλέπεις τον Παναθηναικο να παίζει στο μέος πόυ ζει, μοναδικο σιγουρα συναισθημα μονο μπράβο στον Δημητρη Γιαννακοπουλο που πηγαινει το ελληνικο μπάσκετ ενα βημα μπροστα μηπω και δυο ειδικά οταν οι υπολοιποι το πήγαινουν τρια βηματα πισω
Τωρα το αγωνιστικο, η αλήθεια ειναι το πρώτο ουσιαστικο φιλικο παιχνίδι που επαιξαν οι παιχτες του Παναθηναικου, ουτε με Περοιστερι, ουτε με Κολοσσό ήταν φιλικο με τον στενη εννοια του ορο καθώς απουσιαζαν οι διεθνεις απο Ελλάδα και Τουρκια που ηταν στο Ευρωμπάσκετ, και πίθανως θα ειναι και το προ τελευταιο ωστόσο αυτό που ειδα εγω μου εκανε θετική εντυπωση, τα πρώτα δειγματα ειναι ακρως θετικά και αυτό που συζητουσα με πολλους ανθρωπους ειναι οτι ο Παναθηναικος μου φανηκε πιο ετοιμος απο το αντοιστοιχο περσινο χρονικο σημειο της σεζον
Προφανως ειναι αρχη, ειτε εχανε, ειτε κερδιζε η ουσιασια δεν θα αλλάζε και θα ηταν η εικονα της ομάδας, ακομα ειναι πολύ νωρις στην σεζον αλλά πρωσοπικά ειδα εντυπωσιακά πραγματα με συνεργασίες και αυτιματισμους στην επιθεση με τους Γκράντ και Ναν να δινουν ρεσιταλ αλλά και μια εντυπωσιακή συνεργασια του Τολιοπουλου και του Χουαντσο, προφανως αν κάτι λειπει απο τους πράσινους και αυτό όχι σε πολύ μεγαλο ποσοστό αλλά ειναι ενα ικανο ποσοστό ειναι ο ρυθμός και αυτό φανηκε στο πρώτο ημιχρονο που εκαναν πολλά λάθη και ηταν αστοχοι στην επιθεση, στο δευτερο λειτουργησε πολύ καλύτερα η αμυνα, εβγαιναν κλέψιματα με αποτέλεσμα ο Παναθηναικός να βγαινει στο ανοιχτο γηπεδο και με πολύ ωραιους αυτοματισμους να ολοκληρωνει τις φασεις εντυπωσιακά
Ειδα ενα Ναν πραγματικά να ειναι ο κλασικο Ναν, να παίρνει την μπάλα και την καρφωνει στο αντιπαλο καλάθι (και να σπάει τους στραγαλους των αντιπάλων του), ειδα επισης ενα εκπληκτικο Ομερ Γιουρτσεβεν οποίος χρησιμοποιηθηκε πολύ ελέω των αποσιων Λεσορ και Χολμς, εκανε πράγματα εντυπωσιακά μονο τα νουμερα μιλουν απο μονα τους: 20π και 13 ριμπάουντ
Προφανως ο Παναθηναικός θέλει δουλεια ακομα αλλά αν το επιπεδο του ΤΩΡΑ και το γραφω με καφαλαια γραμματα τοτε η συνεχεια προδιαγραφεται με πολύ αισιοδοξία, αλλά επαναλαμβανω ειναι το πρώτο φιλικο και μονο αυτο, η προετοιμασια εχει δρομο ακομα και η σεζον μολις ξεκινησε
Υγ. Θα το εγραφα σε ξεχωριστο αρθρο αλλά μαλλον δεν αξιζει και θα επισημάνω κατι εδω, προφανως ΕΟΚ, ΕΣΑΚΕ επελεξαν να κανουν ενα αSuper Cup παρωδια, ενα Super Cup που να μιαζει με φιλικο τουρνουά, όχι ότι δεν ηταν αλλά φετος το απογειωσαν επιλέγοντας οι ίδιοι ενω γνωριζαν πολύ πίο πριν τις ημερομηνιες του Παυλου Γιαννακόπουλου (και δεν γινοταν αναλλαχθουν οι ημερομηνίες αφου μιλάμε για ενα τυπεραυλαντικο ταξιδι) να ορισουν σε αυτές της ημερομηνιες το Super Cup λέγοντας στην ουσια ”οχι” στον Παναθηναικό, μια ΕΟΚ και ενας ΕΣΑΚΕ πόυ πάνε πολλά χρονια πισω το ελληνικο μπάσκετ
Κια φυσικά ενα οργανισμος παγκοσμια εμβελειας οπως ειναι ο Παναθηναικός θα επιλέξει να διοργανωσει και να συμμετάσχει στο τουρνουά ”Παυλος Γιαννακοπουλος” (που για μενα ειναι πολύ ανωτερη και σημαντική σε πολλά επιπεδα) που του ανεβαζει το διεθνες προφιλ του παρά να μείνει σε μια διοργανωση που οι ίδιοι την εχουν καταντησει μια αμελητεα ποσοτητα
