14 Ιουνίου 1987 – 14 Ιουνίου 2024: 37 χρόνια από το ΕΠΟΣ της εθνικής ομάδα μπάσκετ στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας.
Υπάρχουν στιγμές που σου μένουν στο μυαλό όσα χρόνια και αν περάσουν, που πραγματικά της νοσταλγείς με το πέρασμα των χρόνων. Μία από αυτές δεν θα μπορούσε να μην είναι η κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπης από τα χρυσά παιδιά του 1987 ανεβάζοντας στην υψηλότερη κορυφή της Ευρώπης της εθνική μας ομάδα μπροστά μάλιστα σε μεγαθήρια της διοργάνωσης.
Αλήθεια ποιος μπορεί να ξεχάσει τους χιλιάδες Έλληνες φιλάθλους τόσο στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας όσο ειδικά στους δρόμους σε όλη την Ελλάδα, αλήθεια ποιος μπορεί να μην ξεχάσει την νίκη επι της ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ Σοβιετικής Ένωσης στον μεγάλο τελικό. Πραγματικά ποιος μπορεί να απωλέσει από την μνήμη του της δύο εύστοχες βολές του Καμπούρη και το άστοχο σουτ του Γιοβάισα. Πραγματικά ΚΑΝΕΙΣ.
Το ρόστερ της «ΧΡΥΣΗΣ» ομάδα του ’87: Νίκος Σταυρόπουλος, Παναγιώτης Γιαννάκης, Αργύρης Καμπούρης, Νίκος Λινάρδος, Παναγιώτης Καρατζάς, Μιχάλης Ρωμανίδης, Νίκος Φιλίππου, Λιβέρης Ανδρίτσος, Παναγιώτης Φασούλας, Μέμος Ιωάννου, Φάνης Χριστοδούλου, Νίκος Γκάλης, προπονητής: Κώστας Πολίτης.
Η αρχή του μαγικού ταξιδιού
Η αρχή όλων έγινε με αντίπαλο την Ρουμανία εκεί που στις 3 Ιουνίου του 1987 η εθνική μας ομάδα έκανε ένα ονειρικό ξεκίνημα διαλύοντας στην ουσία την Ρουμανία με 77-109 έχοντας σε τρομερή μέρα τον σπουδαίο Νίκο Γκάλη οποίος είχε για… ορεκτικό τους Ρουμάνους έχοντας συνολικά 44 πόντους. Αυτή η ομάδα ήταν φτιαγμένη για μεγάλα πράγματα και το πρώτο μπαμ στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα δεν άργησε να έρθει. Η Μεγάλη Γιουγκοσλαβία «υποκλίθηκε» στην εθνική μας ομάδα με τον Νίκο Γκάλη και σε αυτόν τον αγώνα να αναλαμβάνει δράση και να «εκτελεί» στην κυριολεξία τους πλάβι. Οι 44 πόντοι του ήταν αυτή που έδωσαν την νίκη με 78-84 και το 2-0 στον όμιλο ήταν πλέον γεγονός.
Η απότομη προσγείωση δεν άργησε να έρθει από την Ισπανία και την βαριά ήττα με 89-106 αλλά την Σοβιετική Ένωση (ήττα με 66-69) βάζοντας την πρόκριση στην επόμενη φάση σε κίνδυνο. Εκεί που όλα πλέον δεν ήταν με το μέρος της Ελλάδας και φάσμα του αποκλεισμού έμοιαζε πιο πιθανό από ποτές.
Η Ψυχή της ελληνικής ομάδας βγήκε την κατάλληλη στιγμή και στον αγώνα με τους Γάλλους οποίος ήταν ο υπέρπάντων για το μέλλον της ελληνικής ομάδας τα παιδιά του Κώστα Πολίτη έκαναν το καθήκον τους και κόντρα στους Τρικολόρ πήραν μία άνετη νίκη με 69-82 και μαζί την πρόκριση στην επόμενη φάση. Επόμενος αντίπαλος: Ιταλία
Είχε και… συνέχεια
Ο στόχος πλέον της πρόκρισης στην επόμενη φάση είχε επιτευχθεί με την υπέρβαση να είναι στο μαυλό όλων. Και πώς να μην είναι εξάλλου όταν οι παρέα του Γκάλη, του Γιαννάκη του Φασούλα και των άλλων παιδιών απέδειξε ότι είναι για μεγάλα πράγματα; Έτσι πλέον επόμενος αντίπαλος ήταν η Ιταλία εκεί που οι Γκάλης και Γιαννάκης οδήγησαν την γαλανόλευκη στην πρόκριση (μαζί είχαν 70 πόντους και με το 78-90 πήραν την πρόκριση στα ημιτελικά.
Στα ημιτελικά αντίπαλος ήταν για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες η Γιουγκοσλαβία μόνο που αυτήν την φορά η γαλανόλευκη ήταν αυτή που πήρε την νίκη με 81-77 και μαζί την πρόκριση για πρώτη φορά στην ιστορία σε τελικό Ευρωμπάσκετ.
Το… θαύμα συντελέστηκε
Το μεγάλο φαβορί στον τελικό ήταν δίχως αμφιβολία η Σοβιετική Ένωση. Εξάλλου ΜΕ «ιερά τέρατα» του παγκόσμιου πάσκετ όπως ήταν οι Βάλντις Βάλτερς, Αλεξάντερ Βόλκοφ, Σαρούνας Μαρτσουλιόνις, Βλαντίμιρ Τκατσένκο δεν θα μπορούσε να έχει διαφορετικό τίτλο.
Ωστόσο είπαμε ότι αυτή η ομάδα είχε μέταλλο πρωταθλητή και δεν λογάριαζε τίποτα στο διάβα της. Το παιχνίδι πήγε στην παράταση μιας και έληξε με 89-89 με το φινάλε του να ήταν συγκλονιστικό, ο Καμπούρης με δύο βολές έκανε το 101-103 και ο Γιοβάισα από την άλλη να αστοχεί σε σούτ και να στέλνει την εθνική μας ομάδα πραγματικά στα ουράνια και στην κορυφή του ευρωπαϊκού Everest και αρχή για την… «δυναστεία» του Ελληνικού μπάσκετ
Επιμέλεια: Βεργάκης Χρόνης
